Αναγνώστες

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Βιταμίνες και Συμπληρώματα



Χρειάζονται τα πτηνά συμπληρώματα με βιταμίνες και μέταλλα;

Ιστορικά, τα πουλιά που ζουν σε αιχμαλωσία τρέφονται συνήθως με σπόρους. Οι σπόροι περιέχουν πολύ λίγες βιταμίνες και μέταλλα. Παραδείγματος χάριν, σε ένα τυπικό μείγμα σπόρων το ασβέστιο είναι 0,09%, η βιταμίνη D3 είναι 0,0 ICU/kl, η βιταμίνη Α είναι 0,0 IU/kl, και η ριβοφλαβίνη είναι 2mg/kg. Έτσι, παρέχονται συμπληρώματα βιταμινών, μετάλλων, κόκαλο σουπιάς ή ασβεστούχα άμμο. Πολλοί άνθρωποι ταΐζουν τα πουλιά τους με αυτόν τον τρόπο. Κατ’ αρχάς, θα επιθυμούσα να συζητήσω αυτήν την στρατηγική και τις προκλήσεις της.

Τα μίγματα σπόρων είναι σίγουρα ανεπαρκή σε βιταμίνες και μέταλλα για την ανάπτυξη νεοσσών, και την αναπαραγωγή. Είναι επίσης ανεπαρκή για την συντήρηση ενήλικων πουλιών μακροπρόθεσμα. Τελικά, τα πουλιά που δεν τους παρέχονται διατροφικά συμπληρώματα, αναπτύσσουν συνήθως φτωχό φτέρωμα, λεπιοειδές δέρμα, ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα. Εάν πρόκειται να ταΐσετε με μείγμα σπόρων, πρέπει να χορηγείτε ταυτόχρονα συμπλήρωμα βιταμινών και τουλάχιστον ασβέστιο από τα ιχνοστοιχεία. Προσωπικά, πιστεύω ότι οι περισσότερες εμπορικές μάρκες πολυβιταμινών για πουλιά είναι καλές: Prime, Nekton S, Avitrol, Petamine,

κ.λπ…

Οι βιταμίνες είναι διάφορες οργανικές ουσίες που δρουν στον οργανισμό όλων των
ζώων και των ανθρώπων. Οι βιταμίνες είναι πολύ διαφορετικές η μια από την άλλη
και επιδρούν στους οργανισμούς σε πολύ μικρές ποσότητες. Η έλλειψη μιας
βιταμίνης από την καθημερινή τροφή προκαλεί στους οργανισμούς σοβαρά
προβλήματα υγείας τα οποία ονομάζονται αβιταμίνωση. Η κάθε βιταμίνη αντιστοιχεί
σε μια διαφορετική ανάγκη ενός οργανισμού και υπάρχουν τόσες αβιταμινώσεις όσες
βιταμίνες.Υπάρχουν δύο τρόποι για να καθορίσουμε την απαραίτητη δόση μιας βιταμίνης για
ένα οργανισμό. Ο ένας είναι να υπολογίσουμε την απαραίτητη δόση ώστε ο
οργανισμός να μην πάθει αβιταμίνωση και ο άλλος είναι να αυξήσουμε τη δόση ώστε
να δούμε μια σημαντική καλυτέρευση του βάρους της ανάπτυξης και γενικά της
υγείας του ζώου μέχρι το σημείο που δεν υπάρχει πια καμία επιπλέον καλυτέρευση. Η
δόση αυτή είναι η ιδεώδης για τον συγκεκριμένο οργανισμό. Στα πουλιά δεν έχουν
γίνει ακριβείς μελέτες για τον προορισμό των αναγκών τους σε βιταμίνες. Στα
καναρίνια και τα άλλα πουλιά συντροφιάς υπολογίζουμε τις ανάγκες τους ανάλογα με
το βάρος τους παίρνοντας και κάποιο περιθώριο ασφαλείας. Η υπερβιταμίνωση που
είναι πολύ τοξική, συμβαίνει σπάνια στα καναρίνια και θα χρειαζόταν ποσότητα
βιταμίνης πολύ μεγάλη για να εμφανιστεί, πράγμα πρακτικώς πολύ σπάνιο. Η πιο
συχνή περίπτωση υπερβιταμίνωσης ( βιταμίνης Α ) είναι η συμπτωματική
πτερρόροια. Πάντως, είναι εύκολο να αποφύγουμε κάθε πρόβλημα αβιταμίνωσης και
υπερβιταμίνωσης δίνοντας στα καναρίνια μας μια ποικίλη τροφή ( μίγμα από
σπόρους, φρούτα, χορταρικά ,αυγό, έτοιμες αυγοτροφές ) και προσθέτοντας τακτικά
μικρές δόσεις πολυβιταμινών που κυκλοφορούν στο εμπόριο ανάλογα με τις ανάγκες
τις εποχής ( ζευγαρώματα, ανάπτυξη των νέων, πτερρόροια, διαγωνισμοί ).
Βιταμίνη Α :H βιταμίνη Α ( καροτίνη στα φυτά ) είναι μια σημαντική βιταμίνη που
επιδρά στην ανάπτυξη των πουλιών, στον θυρεοειδή, στις ωοθήκες, στα αυγά, στα
έμβρυα καθώς και στην κόρη των οφθαλμών. Η έλλειψη της προκαλεί διαταραχές
στα αναπνευστικά όργανα, στα νεφρά και στα μάτια. Επίσης η έλλειψή της προκαλεί
μείωση της άμυνας του οργανισμού εναντίων των μικροβίων με αποτέλεσμα τα
πουλιά να προσβάλλονται από διάφορες αρρώστιες. Οι πηγές της βιταμίνης Α είναι
και τα ιχθυέλαια, το γάλα, ο κρόκος του αυγού. Επίσης, καροτίνη υπάρχει στις
σαλάτες και στα καρότα. Η καροτίνη μετατρέπεται σε βιταμίνη Α μέσα στο έντερο
των πουλιών, αν αυτό είναι υγιές. Στο εμπόριο βρίσκουμε βιταμίνη Α υπό δύο μορφές
: συμπυκνωμένων υγρών και υδροδιαλυομένων πουδρών. Όταν βάζουμε στο νερό
των πουλιών μας βιταμίνη Α, πρέπει να το αλλάζουμε κάθε 24 ώρες γιατί η βιταμίνη
Α οξειδώνεται πολύ γρήγορα από τον αέρα και το φως.
Βιταμίνη D :Υπάρχουν πολλές βιταμίνες D και τα πουλιά δεν τις χρειάζονται εκτός
από την D3 που συντίθεται από την ακτινοβολία του ήλιου και που έχει
αντιραχητικές ιδιότητες. Οι βασικότερες πηγές είναι το μουρουνόλαδο, τα ψάρια, το
γάλα και ο κρόκος του αυγού. Η έλλειψή της προκαλεί ραχιτισμό, καθυστέρηση της
σκλήρυνσης των οστών, και υπογεννητικότητα. Αυτό όμως συμβαίνει σπάνια στα
πουλιά αν υπάρχει έστω και λίγος ήλιος καθώς και λίγο αυγό ή αυγοτροφή για τα
πουλιά συντροφιάς. Από την άλλη μεριά όμως με τη βιταμίνη D γίνεται να έχουμε
μία από τις σπάνιες περιπτώσεις υπερβιταμίνωσης.
Βιταμίνη Ε :H βιταμίνη Ε είναι η βιταμίνη της αναπαραγωγής. Βρίσκεται στις
σαλάτες και τους φυτρωμένους σπόρους καθώς και στο γάλα και στον κρόκο του
αυγού. Η έλλειψή της προκαλεί στειρότητα των αρσενικών, μείωση της
αναπαραγωγικής ικανότητας στις θηλυκές, πολλά άσπορα αυγά και τέλος προκαλεί
μεγάλη θνησιμότητα στα έμβρυα μέσα στο αυγό.
Βιταμίνη Κ :H βιταμίνη Κ αυξάνει την ταχύτητα πήξεως του αίματος και παράγεται
από το έντερο των πουλιών. Την βρίσκουμε επίσης στα φρούτα και τις σαλάτες. Η
έλλειψή της προκαλεί αιμορραγία καθώς και ακατάστατη αιμορραγία σε περίπτωση
δερματικής πληγής, αλλά αυτή η αβιταμίνωση είναι πρακτικώς αδύνατη στα πουλιά
που τρώνε έστω και λίγη σαλάτα ή φρούτα.
Βιταμίνες της ομάδας Β :Όλες οι βιταμίνες αυτής της ομάδος, εκτός της Β12, έχουν
το κοινό σημείο να βρίσκονται στην μαγιά της μπύρας.
Β1 ή thiamine : Η έλλειψή της προκαλεί νευρικά προβλήματα ( beri – beri ). Tα
πουλιά είναι πολύ ευαίσθητα στην έλλειψή της αλλά είναι άφθονη στην επιφάνεια
των σπόρων και έτσι δεν υπάρχει πρόβλημα.
Β2 ή riboflavine : Η έλλειψή της προκαλεί επίσης νευρικά προβλήματα με σύσφιξη
των δακτύλων των νεαρών πουλιών και άλλα προβλήματα στα πόδια τους καθώς και
θνησιμότητα στα έμβρυα μέσα στο αυγό. Βρίσκεται στους σπόρους, στο γάλα, στον
κρόκο του αυγού, στο κρέας και στα ψάρια.
Β3 ή niacine ή βιταμίνη PP : Την βρίσκουμε στα δημητριακά, το κρέας και τα
ψάρια αλλά τα πουλιά την συνθέτουν και μόνα τους. Η έλλειψή της προκαλεί
καθυστέρηση στην ανάπτυξη των νέων καθώς και ελαττώματα στα φτερά των
πουλιών.
Β5 : H έλλειψή της προκαλεί πτώση των φτερών καθώς και προβλήματα (πληγές και
κάπαλα) στα πόδια, στις βλεφαρίδες και στην άκρη του ράμφους. Την βρίσκουμε στο
τριφύλλι και στις σαλάτες.
Β6 : Την βρίσκουμε στους φυτρωμένους σπόρους, στις σαλάτες, τα φρούτα και το
κρέας. Η έλλειψή της προκαλεί επίσης προβλήματα στις βλεφαρίδες, στα μάτια και
στην άκρη του ράμφους.
Φολικό οξύ :Σημαντική βιταμίνη για την αναπαραγωγή των καναρινιών. Η έλλειψή
της προκαλεί θνησιμότητα των εμβρύων στο αυγό καθώς και των νεογέννητων
πουλιών τις πρώτες μέρες μετά την εκκόλαψη. Απαραίτητες την εποχή της
αναπαραγωγής, εξουδετερώνονται από τις σουλφαμίδες και για αυτό είναι καλύτερα
να μην χρησιμοποιούμε τις τελευταίες αυτήν την εποχή. Την βρίσκουμε στο συκώτι,
στις σαλάτες, στα διάφορα χόρτα και το κρέας.
Βιοτίνη : Υπάρχει στο κρέας και το ψάρι καθώς και στην μαγιά. Τα μικρόβια των
εντέρων την παράγουν, αλλά η θεραπεία με αντιβιοτικά την διακόπτει. Το άσπρο του
αυγού την εξουδετερώνει. Η έλλειψή της προκαλεί τα ίδια προβλήματα με αυτά της
Β5, θνησιμότητα στα έμβρυα μέσα στ’ αυγά καθώς και ατέλειες στα νεογέννητα
πουλάκια.
Β12 : Είναι απαραίτητη στην εκκόλαψη των αυγών και την ανάπτυξη των νεαρών
πουλιών και δρα κατά της αναιμίας. Υπάρχει στο κρέας και το ψάρι καθώς και στα
αυγά. Πολλοί νομίζουν ότι είναι ένα θαυματουργό προϊόν αλλά κάνουν λάθος, είναι
μια βιταμίνη όπως όλες οι άλλες.
Βιταμίνη C : Τη βρίσκουμε στα φρούτα και τα χορταρκά. Τα υγιή καναρίνια δεν τη
χρειάζονται. Όμως πιστεύουμε ότι τους κάνει καλό σε περίπτωση ασθένειας και
βοηθάει στην αντιμετώπιση των ασθενειών γενικά.
Ψευτoβιταμίνες :
Bιταμίνη Β4 : Ουσία που τη βρίσκουμε στη μαγιά και βοηθάει στην ανάπτυξη των
νέων πουλιών.
Βιταμίνη P : Ουσία που δρα στην κυκλοφορία του αίματος και στο δέρμα.
Χολίνη : Βασική ουσία απαραίτητη στην αφομοίωση των λιπαρών ουσιών και στην
αποθήκευση της βιταμίνης Α στο συκώτι. Η έλλειψή της καθυστερεί την ανάπτυξη
των νεαρών πουλιών.


 Οι «λιχουδιές» τις οποίες μπορούμε να προσφέρουμε αλλά με μέτρο στα καναρίνια μας, είναι κάποια από τα αγριόχορτα, φυτά, λαχανικά και φρούτα που μας προσφέρει απλόχερα η φύση, τα οποία εκτός από «λιχουδιές» είναι και μια φυσική πηγή βιταμινών που συμβάλλουν στην σωστή διατροφή και υγεία των μικρών φτερωτών μας φίλων.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνουμε στην συλλογή και προετοιμασία αυτών των «λιχουδιών» πριν τα δώσουμε στα πουλιά μας, όπως το καλό πλύσιμο, να αποφεύγουμε το μάζεμα των χορταρικών ή των φρούτων τα οποία είναι ραντισμένα ή πολύ κοντά σε δρόμους, γιατί αλλιώς ο κίνδυνος δηλητηρίασης των πουλιών είναι μεγάλος.

Κάποιες από τις «λιχουδιές» της φύσης που προτιμούν τα καναρίνια μου, τις αναφέρω παρακάτω.



ΟΝΟΜΑΣΙΑ:Πικραλίδα ή Αγριοράδικο ή Ταραξάκο
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:Είναι αγριόχορτο πλούσιο σε κάλιο καθώς επίσης και ένα αποτελεσματικό τονωτικό του συκωτιού και του πεπτικού συστήματος.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ:Ζοχός ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:Είναι αγριόχορτο, οι σπόροι του οποίου είναι πλούσιοι σε πρωτεΐνες, σίδηρο, ασβέστιο, ασκορβικό οξύ και νιασίνη.
ΟΝΟΜΑΣΙΑ:Τσουκνίδα ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:Είναι ένα φυτό γεμάτο με πολύτιμες ιδιότητες όπως, περιεκτικότητα σε βιταμίνες Α, Β και C, σίδηρο και άλλα μέταλλα. Είναι ευεργετικό για το αίμα, λόγω των πλούσιων συστατικών του σε σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο, νάτριο, κ.α.
ΟΝΟΜΑΣΙΑ:Γλυστρίδα
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:Είναι ένα φυτό με πολλές βιταμίνες, θεωρείται μια πολύ καλή πηγή Ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, καθώς και βιταμίνης C, D, E και σιδήρου.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ:Καρότο ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:Είναι και αυτό ένα από τα φυτά με μεγάλη αφθονία σε θρεπτικές ουσίες. Είναι η καλύτερη φυσική πηγή βιταμίνης Α, επίσης περιέχει μέταλλα όπως, ασβέστιο, φώσφορο και μαγνήσιο αλλά είναι επίσης και μια καλή φυσική πηγή της βιταμίνης Ε.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ:Μήλο
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:Φρούτο ιδιαίτερα περιεκτικό σε θρεπτικά στοιχεία και οφέλη για την υγεία, καθώς περιέχει φυτικές ίνες, βιταμίνη C, αντιοξειδωτικά και μέταλλα. Είναι «λιχουδιά» που αρέσει πολύ στα καναρίνια.
ΟΝΟΜΑΣΙΑ:Μπρόκολο ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:Είναι ένα από τα πολύτιμα λαχανικά και μια «λιχουδιά» που την προτιμούν τα καναρίνια, καθώς είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, φολικό οξύ, βιταμίνη Β1, Α, Β καροτίνη, σίδηρο, μαγνήσιο, κάλιο, ασβέστιο, ιχνοστοιχεία, ενώ αποτελεί κύρια πηγή κυτταρινών.











Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

ΤΟΠΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

 Συμμετοχή στον τοπικό διαγωνισμό στην κατερίνη...

Ο Σύλλογος Φίλων Πτηνών Συντροφιάς, ιδρύθηκε το 1999 από παλιούς και νέους εκτροφείς πτηνών συντροφιάς (κυρίως καναρινιών) της Κατερίνης.
Σκοπός του συλλόγου είναι η προώθηση της επιλεκτικής εκτροφής και αναπαραγωγής των πτηνών, η συγκέντρωση και η διάθεση των επιστημονικών γνώσεων γύρω από την εκτροφή, φροντίδα και βελτίωση όλων των πτηνών συντροφιάς προς τα μέλη του αλλά και ενδιαφερόμενους και να πληροφορεί το κοινό για τη διατήρηση και φροντίδα των πτηνών.
Ο Σ.ΦΙ.Π.ΣΥ. Κατερίνης διοργανώνει κάθε χρόνο τον Τοπικό Διαγωνισμό Καναρινιών και Έκθεση Πτηνών Συντροφιάς στην Κατερίνη, με συμμετοχές εκτροφέων από την πόλη μας, αλλά και από γειτονικούς νομούς.
Στα επτά χρόνια της ύπαρξής του, εκτός από τη διοργάνωση των Τοπικών Διαγωνισμών έχει συμμετάσχει στους παρακάτω Διαγωνισμούς Και Εκθέσεις με πολλές σημαντικές διακρίσεις. Έλαβε μέρος:
  • Στη Διεθνή Έκθεση στο Μπάρι της Ιταλίας το 1999
  • Στον Τοπικό Διαγωνισμό του ΣΥ.Κ.Β.Ε Θεσσαλονίκης το 1999
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στην Κρήτη το 1999
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στη Θεσσαλονίκη το 2000
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στο Ηράκλειο το 2001
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στο Ηράκλειο το 2002
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στη Θεσσαλονίκη το 2003
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στην Αθήνα το 2004
  • Στο 53ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα C.O.M στη Lausanne-Suisse το 2004
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στο Ηράκλειο το 2005
  • Στο 54ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα C.O.M στο Bad Salzuflen-Germany το 2005
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στην Αθήνα το 2006
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στο Ηράκλειο το 2007
  • Στο 56ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα C.O.M στο Hasselt το 2008
  • Στον Πανεθνικό Διαγωνισμό της Ε.Ο.Ο στην Κατερίνη το 2008
  • Στο 57ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα C.O.M στην Piacenza το 2009 

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Προέλευση, ιστορία

                                                          

                             Καταγωγη του καναρινιου

  Τα καναρίνια κατάγονται από τα  Κανάρια Νησιά του Ατλαντικού ωκεανού και από εκεί έχουν πάρει και το όνομά τους. Τα διάφορα είδη καναρινιών προέρχονται από ένα μόνο αρχικό είδος, τον σπίνο των Καναρίων (Serinus canaria) , αντιπρόσωπους του οποίου μπορούμε να δούμε και να ακούσουμε ακόμη και σήμερα στα Κανάρια Νησιά.Το όνομά τους το πήραν από τα νησιά , νησιά που ονομάστηκαν έτσι από μια τοπική ράτσα σκυλιών. Πρώτοι εντόπισαν τις νήσους οι Ρωμαίοι και τα ονόμασαν «Νησιά Σκύλων», για τα εξαιρετικά μεγαλόσωμα σκυλιά που αναπαρήγαγαν οι ντόπιοι. Στα λατινικά ο σκύλος λέγεται «canis». Το όνομα «canario» στα καναρίνια το έδωσαν οι Ισπανοί, ενώ οι Γάλλοι πρόσθεσαν και το ποιητικό «serin» από την Ελληνική μυθολογία, που παραπέμπει στις σειρήνες οι οποίες πλανούσαν τους ταξιδιώτες με το γλυκό τους τραγούδι.

  Από το 1474 μετά την κατάκτηση των Καναρίων νήσων, Ισπανοί ναύτες μετέφεραν αυτό τον φτερωτό τραγουδιστή, στην Ιβηρική χερσόνησο ξεχωρίζοντας τον από άλλα πουλιά, για το ασυνήθιστο κελάηδισμά του. Πάντως δεν είναι οι πρώτοι, γιατί όταν εισέβαλαν στο εσωτερικό του νησιού βρήκαν πολλά τέτοιου είδους πουλιά στα κλουβιά των ιθαγενών. Οι Ισπανοί ναύτες όταν γύριζαν στη πατρίδα τους έπαιρναν μαζί τους τα πρασινοκίτρινα καναρίνια, που τα δώριζαν σαν πολύτιμα και σπάνια δώρα, ή τα πουλούσαν ακριβά.

   Οι πρώτοι που κατάφεραν να εκθρέψουν καναρίνια στην Ισπανία, ήταν οι μοναχοί, που έτσι είχαν πρόσθετα έσοδα για τα μοναστήρια τους. Επειδή πουλούσαν μόνο τα αρσενικά, είχαν το μονοπώλιο για 100 χρόνια. Αυτό το χρονικό διάστημα πουλήθηκαν καλά ωδικά καναρίνια σε υψηλές τιμές στην Ιταλία, την Γαλλία και την Αγγλία, όπου και εκεί δεν αγαπήθηκαν λιγότερο απ’ ότι στην πατρίδα τους και την Ισπανία.

   Γύρω στο 1550 εμφανίστηκαν στην Ιταλία τα πρώτα θηλυκά καναρίνια. Δεν είναι ακριβώς γνωστό το πως έσπασε το μονοπώλιο. Υπάρχουν δυο εκδοχές. Κατά την πρώτη ένα ισπανικό εμπορικό που πήγαινε στο Λιβόρνο ναυάγησε στις ακτές της Έλβας. Μερικά από τα αρσενικά καναρίνια που μετέφερε το πλοίο ζευγάρωσαν, όταν διέφυγαν στην στεριά της Ιταλίας, με τον νοτιοευρωπαϊκό σπίνο (Serinus serinus). Οι Ιταλοί έπιασαν τα ωδικά πουλιά της νέας αυτής διασταύρωσης, τα εξέθρεψαν και σε λίγο καιρό το καναρίνι εξαπλώθηκε σε όλη την Ιταλία. Κατά την δεύτερη και πιθανότερη εκδοχή, μαζί με τα πολλά αρσενικά πουλιόταν και κάποιο θηλυκό. Το φύλο του σπίνου όπως και του σημερινού καναρινιού διακρίνεται εξωτερικά μόνο από πολύ έμπειρους εκτροφείς. Ένα μόνο θηλυκό στα χέρια ενός πεπειραμένου εκτροφέα του αρκούσε για να αρχίσει την δική του αναπαραγωγή.

   Σε κάθε περίπτωση, στο τέλος του 16ου αιώνα, υπήρχαν εκτροφείς καναρινιών εκτός από την Ισπανία, στην Ιταλία, Γαλλία, Ολλανδία και την Αγγλία. Έτσι ο φτερωτός Νοτιοευρωπαίος είχε αρχίσει την πτήση του προς τον βορρά και τίποτε δεν μπορούσε να σταματήσει τη καριέρα του σας το πιο αγαπητό κατοικίδιο πτηνό.

   Στις αρχές του 16ου αιώνα, τα καναρίνια άρχισαν να εξαπλώνονται στην Ευρώπη και σύντομα αναγνωρίστηκαν ως κατοικίδια ζώα. Πριν ακόμα μπει ο 17ος αιώνας, η εκλεκτική αναπαραγωγή ανέδειξε αρκετές ευδιάκριτες ποικιλίες καναρινιών. αναπαραγωγή ανέδειξε αρκετές ευδιάκριτες ποικιλίες καναρινιών.
Σε Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Βέλγιο, το καναρίνι συνυπάρχει κι εξαπλώνεται ταυτόχρονα και δυναμικά, όπως η βιομηχανική επανάσταση. Οι βιοτέχνες και οι εμπόροι κρατούσαν τα καναρίνια στα καταστήματά τους για ψυχαγωγία.
Τα καναρίνια στα ανθρακωρυχεία, ήταν μια επέκταση αυτής της συνήθειας, κράτησης πουλιών στους χώρους εργασίας. Οι μεταλλωρύχοι είχαν πάντα μαζί τους καναρίνια, κλεισμένα σε κλουβιά. Παρατηρούσαν με πολύ μεγάλη προσοχή τις αντιδράσεις τους, σταματούσαν σε κάθε ανησυχητικό σημάδι, προσπαθούσαν να ελέγχουν διαρκώς την κατάσταση της υγείας τους. Γιατί, αν κάποιο καναρίνι αρρώσταινε, αυτό ήταν δείγμα κινδύνου και για τους ίδιους: σήμαινε πως μέσα σε κάποιο από τα πετρώματα υπάρχουν εγκλωβισμένα επικίνδυνα αέρια.
Ακολουθώντας μια ορισμένη επιλογή και ταυτόχρονα μια πολύ αυστηρή σχολή, οι κατά τόπους εκτροφείς, ανέθρεψαν καναρίνια με τα χαρακτηριστικά που οι ίδιοι επιθυμούσαν. Άλλοτε αυτά ήταν για τη μελωδία τους, άλλοτε για το σχήμα τους και άλλοτε για το χρώμα τους. Συνήθως οι ράτσες που ξεχώρισαν, κράτησαν ως όνομα το τοπωνύμιο της περιοχής που πρωτοεκτράφηκαν.

  Ως καναρίνια φωνής διεθνώς αναφέρονται τα Γερμανικά Harz (Roller), τα Βελγικά Malinois (Waterslager), τα Ισπανικά Timbrados και οι Αμερικανοί τραγουδιστές.

  Οι Άγγλοι επιδόθηκαν στον πειραματισμό σχετικά με το μέγεθος και τη μορφή του καναρινιού. Τα αποτελέσματα ήταν τα Norwich, τα Yorkshire, τα Gloster και τα Border. Το Norwich και το Yorkshire είναι δύο από τους γίγαντες του βασιλείου των καναρινιών. Καθένα να είναι δύο φορές το μέγεθος ενός κοινού καναρινιού.

  Οι Γάλλοι και οι Ιταλοί διέπρεψαν και αυτοί στα πουλιά θέσης. Οι Γάλλοι αγάπησαν τα Frilled, δηλαδή τα φουντωτά καναρίνια. Οι Ιταλοί επιδόθηκαν στην εκτροφή καμπουρωτών φουντωτών καναρινιών. Τα Gibber Italicus, από τα παράξενα και εντυπωσιακά παραδείγματα καναρινιών θέσης, όπου η στάση του πουλιού είναι σα μισοφέγγαρο.

  Στα καμπούρικα οι Βέλγοι όμως έχουν τον σημαντικότερο εκπρόσωπο. Το Belgium Fancy, όπου οι ώμοι του πουλιού είναι αρκετά ψηλότερα από το κεφάλι! Άλλα καμπούρικα εκτράφηκαν στην Ελβετία, στην Ισπανία, ακόμα και στην Ιαπωνία. Στην Αμερική, που ομολογουμένως σήμερα αριθμεί αρκετούς εκτροφείς, οι τύποι των καναρινιών θέσης που αναπτύχθηκαν προήλθαν από συνδυασμούς των φυλών που περιγράφονται ανωτέρω και όπως καταλαβαίνετε δεν εξελίχθηκε κάποια νέα καθαρή μορφή.
  «Χρώματος» λέγονται τα καναρίνια όπου το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο χρώμα τους. Το χρώμα του καναρινιού αποτελείται από μελανίνες (pigment) και λιποχρώματα (lipochrome). Οι μελανίνες, είναι αυτές που σχηματίζουν το σχέδιο, βρίσκονται στο κυτόπλασμα των κυττάρων και αφορούν το δέρμα, τα νύχια, το ράμφος και την ίριδα του ματιού. Το λιπόχρωμα προσδίδει το βασικό χρώμα στο καναρίνι. Αποτελείται από ουσίες που προέρχονται από την σύνθεση της καροτίνης, κίτρινης και κόκκινης, η οποία διαλύεται στα λιπίδια.

   Τα καναρίνια χρώματος μπορούμε εύκολα να τα χωρίσουμε σε δύο κατηγορίες:
1) Λιποχρωμικά με τις ποικιλίες α) Κίτρινο β) Κόκκινο γ) Κρεμ δ) Λευκό θαμπό ε) Λευκό. Όλες οι προηγούμενες ποικιλίες μπορούν να έχουν και κόκκινα μάτια.
2) Μελανίνικα με τις εξής ποικιλίες α) Μαύρο – καφέ β) Καφέ γ) Αχάτη δ) Ιζαμπέλα